Öğeyi Oyla
(12 oy)
KÖK: Bir sözcüğün kendi anlamıyla ilgili en küçük ve anlamlı parçasıdır. İsim ve Fiil Kökleri İsim Kökü: Nesneleri, varlıkları, kavramları karşılayan köklerdir. Örnekler: sandalye, balık, çanta... Fiil Kökü: Varlıkların hareketini, bir durumu, oluşu, işi karşılayan köklerdir. Örnekler: gez-, tut-, ye-... Bir sözcüğün kökünün isim veya fiil kökü olduğunu anlayabilmek için sözcüğe "-mek / -mak" mastar ekini ya da sadece fiile gelebilen "-yor" ekini getirmek gerekir. Sözcük bu ekleri alabiliyorsa fiil kökü alamıyorsa isim köküdür. Örnekler: okuyor seviyor gözlük Sözcükler isim ve fiil kökünün dışında ortak ve sesteş kök olarak da gruplandırılır. Ortak Kök (Kökteş Sözcükler): Okunuşları, yazılışları ve anlamları aynı…
Öğeyi Oyla
(4 oy)
Türkçe, yapısı bakımından sondan eklemeli bir dildir. Bu sebeple Türkçede yeni sözcükler türetilirken sözcüğün sonuna birtakım ekler getirilir. Türkçede sözcükler, anlamlı bir kökten ve bu köke gelen eklerden oluşur. SÖZCÜK (KELİME) Anlamı olan ya da cümle içinde anlam kazanarak çeşitli görevler üstlenebilen ses veya ses topluluğudur. Türkçede sözcükler, kök hâlinde kullanılabileceği gibi çeşitli ekler alarak da bulunabilir. KÖK Bir sözcüğün kendi anlamıyla ilgili en küçük ve anlamlı parçasıdır. Örnekler: kalemlik, arabada, yolcular, bilgi, çocukça, öğrenci... Bir sözcüğün kökünü bulurken sözcüğün kök ve bütünü arasındaki anlam ilişkisi göz ardı edilmemelidir. Örnek: "Arabacı" sözcüğünde "ara" ve "araba" kavramları görülebilir. Ancak "arabacı" sözcüğü…
Page 3 of 3

reklam-veriniz

teog turkce

lys-edebiyat-testleri-2

ygs-turkce-testleri

YUKARI