Divan-ı Hikmet

  • 12. yüzyılda, Türk tasavvufunun kurucularından Hoca Ahmet Yesevi'nin hikmet adını verdiği öğretici tasavvuf şiirlerinden oluşur.
  • Hikmetler, ilahi­lere de kaynaklık eden ilk Türkçe tasavvuf şiirleridir.
  • 12'li (bazıları 7'li) hece kalıbıy­la yazılmışlardır. Bunlar, ilahi aşkı ve tasavvufun diğer bazı temalarını işleyen can­lı ve didaktik bir üslupla yazılmışşiirlerdir.
  • Kitap, tasavvufun olduğu kadar 12. yüz­yıl Türkçesinin de temel eserlerindendir.

Hikmet, Türk edebiyatının önemli yadigârlarından biridir. Yazar sadace İslam dini, kelam felsefesi ve ta­savvuf sahasındaki bilgilerini değil, bunun yanında o devrin içtimai düzeni(toplumsal yapısı), çiftçilik, es­naflık ve zanaatkârlık hayatını da eserinde çok iyi bir şekilde yansıt­mıştır. Yesevî'nin dünyaya bakışı, yaşadığımız devir insanlarına göre farklıdır. Şairin aşk, hakikat, adalet, kanaat, diyanet gibi meselelere ba­kışı, farklı temayüllerde gerçekleş­miştir. O, kendi devrinin bir evladı sıfatıyla İslam dininin emirleri ve İs­lami kurallara dayanmıştır. Bunu, kendisi de eserinde açıkça söylemiş­tir. Manzum hikmetlerinden birinde bu konuda şu satırları okuyoruz:

Anlamıyorlar alimler konuştuğumuz Türkçeyi

Ariflerden duyunca açar gönül mül­künü

Ayet, hadis manası Türkçe olsa uy­gundur

Manasını  kavrayanlar yere koyar börkünü

Tevbe kılıp Hak'ya yanğan (yanan) aşıklarğa (aşıklara)

Uçmah (cennet) içre (içinde) tört arığda (pmarda) şerbeti bar (var)

Tevbe kılmay Hak yanmağan (yanmayan) ğafillerğa (gafillere)

Tar(dar) lahidde katığ (katı) azâb hasreti barr (var)

Yorum ekle

Güvenlik kodu
Yenile

Bu kategoriden diğerleri:

Benzer Öğeler (etikete göre)

YUKARI